Over Lilian van Veen
Toen ik het gedicht Daffodils van Williams Wordsworth voor de eerste keer hoorde, gebeurde er iets. Ik was een jaar of twaalf, en ik las het gedicht voor het eerst in een Engelse les in de tuin van de school. Mijn vader nam me altijd mee de natuur in, en ik kon me daar uren vermaken, maar het was dit gedicht dat me voor het eerst deed beseffen hoeveel geluk de natuur kan brengen.
De natuur is fascinerend. Het gekleurde relief op een berkenbast, de hexagonale cellen in een honingraat, de wind die de lelies laten dansen. We danken ons leven aan de natuur. Het is de grondslag van de wetenschap. Het biedt ons zoveel oplossingen. Ik denk dat ik mijn fascinatie voor de natuur van mijn vader heb geërfd oplossingen. Een tijd lang werkte hij bij een een laboratorium in Leiden. In zijn kamer stond een microscoop en vond je altijd wel laboratorium benodigdheden. Overal lagen stenen, ertsen en kwarts kristallen. In een halfopen boek lag een steen.laboratorium pipetjes. Overal lagen stenen, ertsen en kwarts kristallen. In een halfopen boek lag een steen.
De natuur vindt altijd wel zijn weg. Haar indrukwekkende aanpassingsvermogen en transformerende kracht om steeds verder te evolueren vind ik magisch.
Aanpassen aan de omstandigheden en transformeren zijn de rode draad in mijn leven. Op jonge leeftijd kreeg ik te maken met fysieke beperkingen die steeds van vorm veranderden. Mijn drang om te creeeren was echter zo groot dat ik altijd weer een vorm vond om me te uiten. En dat is nog steeds zo. Met de natuur als mijn inspiratiebron lukte het me om mijn werkwijze steeds weer te laten aansluiten op de omstandigheden, als water dat zijn weg door de bedding vindt.
Mijn kracht ligt niet voor niets in het vertalen van de wensen van de klant in concrete ontwerpen. Er zijn wensen, ideeen en voorwaarden waaraan voldaan moet kunnen worden. En nou juist die 'onmogelijkheden' zorgen er voor dat ik mijn creatieve vermogen nog meer uitdaag, waardoor de meest verrassende resultaten ontstaan, die ik waarschijnlijk zonder beperkingen niet had bereikt.
Met mijn fotografie wil ik de mensen ook de natuur laten ervaren en laten zien, en daar ook de weldaad van te laten voelen. Op deze manier heeft men toch de natuur in huis. Uit onderzoek is gebleken dat zelfs kijken naar afbeeldingen van de natuur een mens zich beter kan gaan voelen. Ik hoop dan ook dat mensen die weldaad door mijn creaties ook voelen.